.. ended. June 22, 2008 - July 25, 2009.

The real commitment is GONE. Wala, she ended it na. But still, 17 is still going on.

It's not OVER. I just stopped it. Hindi ko maintindihan kung ano talaga ang tunay na nararamdaman ko kagabi. Hindi ako makaiyak pero sobrang "ARAY". Medyo nahirapan pa ako huminga nung una. Ang sakit, e. "Ayoko na MUNA", exact words from her. "Break na muna tayo". Di ko alam ba't ako nasasaktan. E, wala lang namang commitment. Hindi kaya takot akong mawala na siya ng tuluyan sa'kin?

Nung una, nahihirapan ako magdecide. Kung sino-sinong kaibigan ang kinunsulta ko. Kung papayag na ba akong na break na or paglalaban ko pa din. But Mk, gave me the best answer.. "Kung saan siya masaya". Oel, wala na akong magagawa. Ayan na, I gave you your freedom. Pakasaya ka. Free as a bird ka na. Pero ako? I feel na nakakulong pa din ako. Nakakulong pa din sa puso mo. Alam ko kasi na sa'yo lang ako naging masaya at magiging masaya. Alam kong madami pa diyan. Pero sa ngayon, nakakondisyon ang puso ko sa iisang tao lamang. At IKAW ito, B. :( Hay. Alam ko magkakaroon din ng tamang time na babalik ka. At ang tamang time na babalik din ako sa'yo. Wala namang magbabago diba? WALA. :| Ikaw lang ang mahal ko. Tinupad ko ang pangako ko, naging loyal na ako sa'yo. Ngayong talagang-sobrang mahal na kita, sana di mo to ginawa. Pero okay lang, isa lang to sa mga bagay na dadaan sa'tin. :|

Enough said. :|

I love you so much! I do. :'( :)

Naalala mo pa ba?..
.. and TS natin. :|

Now I can't go on without you
I'm naked, I cant fake it.
I'm not that strong without you
Never thought I could love you the way I do.


Au Revoir. ;)